Een smerige inktvlek bederft de eerst zo witte bladzij.

Wie ben ik en wie ben jij; vraagt de naïve dichter met een zweem van

ironie –

Als we dat eens wisten

als we dat eens wisten zaten we niet veel verder

anders, heren en dames:

een kort intermezzo; 

één minuut stilte voor hen

zij die zwichten onder dat wat wel eens

-smalend-

‘existentiële crisis’

 wordt genoemd.

...

...

...

 oef.

weer één nutteloze minuut voorbij

tijd voor een nieuwe pagina.