Trauma

aanzet tot ademtocht
raspend inhaleren
krakend gekras
         praten valt zwaar

gestrekte vingers
klem in het web
nergens nog hetzelfde
         spel spelend

geopende ogen
  Oogt rood nog zo?
nooit meer ooit.
         hopeloos beroofd

voor eeuwig gekneed
 vervormd       geschonden
          verminkt                   verpletterd.

verkracht.

de dag van gisteren
blijft altijd
een deel
   van
         de toekomst van morgen.

Observer

I'm just a silent observer
Sitting at the side of the road
Staring as a hundred cars fly by
racing to their early end
Waiting until it's over.

I'm just a lonely spectator
Lying underneath a sea of trees
Watching a thousand dancing shadows
fighting each for their existence
Wondering endlessly why for.

I'm just slowly fading out
Hiding in the back of my head
Looking quietly at your perfection
screaming to be completed
Realizing without a doubt,

I can't race, fight nor scream
But then again I would gladly die
To have you in my every dream.

Hoop

Onhoudbaar dans ik met onbeheerst gevoel
waanzinnig genietend van elke ademtocht
ik zag vaag licht dat binnen kroop
in de nauwe duistere gangen
van lang vervlogen hoop

Voed dit bescheiden sprankje schijnsel
en laat het groeien tot een ware vlam
verlicht mijn verduisterd leven
dring door, golf over mij heen
genees mijn diepste wezen

Zorgeloos lachend zal ik zachtjes ondergaan
in de geborgenheid van je diepste oceaan
mijn enige wens terwijl ik viel
was toegang tot jouw hemel
red mijn verdwaalde ziel.

Ik dank u.

Voor alles
Voor je lach
Voor elke dag.
dank u.

Voor  je lach
gemeend
Voor elke dag
besteed.
dank u.

Voor die gemeende lach
bekoord, beantwoord
Voor elke bestede dag
behaagd, geslaagd.
dank u.

Voor die gemeende lach
bekoord, beantwoord
al was de hemel zwart
Voor elke bestede dag
gejaagd, gewaagd
te wijzen op mijn gebreken.
dank u.

Voor die gemeende lach
verstoord, versmoord
gericht op mijn smart
doorboord, vermoord
Voor elke bestede dag
gejaagd, gewaagd
duizend messteken
helaas, geslaagd
dank u.

Voor die gemene lach
verstoord, versmoord
recht door mijn hart
doorboord, vermoord
elke keer ik u zag
Voor elke verloren dag
gejaagd, gewaagd
om mij te breken.
helaas, geslaagd
dat ik nog ademen mag
dank u.

voor alles,

Ik dank u af.

Onzin

   jij?  IK schrijf    geschreven    hoe schreef      schroom meer room
   oom ober  gebak    oo gedacht  ik denk      gevoel      ge-verward
    ontward --     hey!  wol,  kat,   sprongen   klauwen  spinnen draaien 
         EN vliegen vallen !PIJN  AAAAaaaUUW. fuck. verrrdomd  
                 help! hulp help hulpgezocht! u word driiingend    verzocht
                               balie?   inderdaad; jijpiraat!    YARRR rrrrrap
    Vandaag                         flauwW..  zout;zout? chips?peper?meer
       schrijf ik onzin                 enpaprika?     en al derescht rezzzzzz
                  wie weet                     rrrresteren.  titreren  zooo o o o
         heeft de dag     Morgen        een waaa a aaar dige  *kuchkuch*
                      dan wel   zin.           chemiEcus ..    oh.             kus. 
                                                ontroering ooooo... happy end. NOT;
                            /AND/OR ../..    EN/ NOOIT /OFTE/ NIMMER
                /ZAL/ IK/ TEN/ONDERGAAN. victory tastes SWEET. unlike   you.

Klein geluk

Ik heb vandaag zitten schommelen. Het was warm. Ik had het warm. Mijn hoofd leek uit elkaar te spatten, en mijn keel voelde alsof ik net een cactus in z'n geheel had doorgeslikt. Maar ik schommelde. Heen en weer. Mijn vrienden zaten  bier te drinken op het terras, sigaretten te roken, af en toe een lachende  -soms eerder minachtende- blik mijn richting uit te werpen en over het algemeen semi-volwassen onzin uit te kramen. Oude koppeltjes slenterden rustig voorbij, keken eens op, glimlachten en kuierden verder, zoals altijd in stilte, die stilte die bestaat tussen twee individuen die elkaar al zo lang kennen, dat ze elkaar verstaan zonder woorden. Maar ik? Ik schommelde. Op en neer. De  zon in mijn ogen, de wind in mijn haren, verse boslucht in mijn longen en leegte in mijn hoofd. Aangename leegte. Het was een klein moment in een lange dag. Ik genoot ervan. Werd ik met scheve blikken bekeken, kon het mij vrij weinig schelen. Ik schommelde gewoon. Naar voor, naar achter. Ik voelde mij kind, maar beter, ik voelde mij zorgeloos. Niets in de wereld kreeg mij klein. Vreemd? Wat is volwassen zijn? Hoofd vol zorgen? Altijd meer willen? Geen geluk meer vinden in de kleine kleine dingen des levens? Ik kies voor die kleine schommel. Ik was gelukkig.

Pen.

Van Dale:
pen de; v(m) -nen; -netje: metalen werktuig om mee te schrijven.

Zo ongelooflijk ontoereikend saai.

Sander:
Een pen vangt en voelt en vindt en vormt
wilde verzinsels vliegend in wilde wind
  ongericht     ongecontroleerd    ongeraakt
in de tijd die mij nog rest hier alleen
zou ik willen   leren   verteren    trotseren
zou ik graag   hanteren     inhaleren
    beter nog:  kalmeren
die storm hierboven
en gericht controleren
en inspiratie raken
met woorden
       zoals pen.