Hartstocht.


Kom
kom met mij mee voor eeuwig
We blijven niet aan de oever staan
we springen in de rivier
woest wilde bochten banend
door een dor en kleurloos bestaan
We slingeren mee in de stroom
we happen blazen, verzuipen vergaan
geen rotsblok waagt te storen
onze roeping, onze onrustige reis
verdrinken in de ander
versmelten van bewustzijn
We wisten van lang tevoren
hoe afgrijselijk zielzuiverend koud
het wrede woedende water zou zijn
maar we klampen ons volhardend vast
We zijn elkaars innige levenslijn

 Spring
 spring met mij mee naar beneden
 We gooien ons van de donderende waterval
we storten spoedig overijld omlaag
 er is geen terugkeer mogelijk
  jij en ik zijn nu de wereld
 en al de rest vlekkerig vaag
 het einde nadert onoverkomelijk
 van de vliegende dromende dans
    de dramatische dans der wanhopigen
  hou me vast, wees mijn al
  sluit mijn ogen
    blijf bij mij

tot
de val.